با کودکان اوتیسم چگونه رفتار کنیم؟

اوتیسم یا درخودماندگی، نوعی اختلال رشدی (از نوع روابط اجتماعی) است که با رفتارهای ارتباطی و کلامی غیرطبیعی مشخص می‌شود. علائم این اختلال تا پیش از سه‌سالگی بروز می‌کند و علت اصلی آن هنوز ناشناخته است. همان طور که گفته شد اتیسم یک بیماری نیست بلکه یک اختلال رشد در عملکرد مغز است.

علائم اوتیسم

کودکان اتیسم (Autism)معمولا زندگی پرتنشی دارند. عدم برقراری ارتباط و نداشتن مهارت های اجتماعی رفتارشان را تحت تاثیر قرار می دهد و بعضا شاهد واکنش های رفتاری شدیدی از سوی آنها هستیم. این مسئله موجب می شود که والدین و مراقبین آنها نتوانند این رفتارها را که ناشی از اختلال کودک است به درستی مدیریت کنند.

نحوه برخورد با کودکان اوتیسم

افراد مبتلا به اوتیسم سه نوع علامت از خود نشان می دهند

  • روابط اجتماعی ضعیف
  • مشکلاتی در ارتباط کلامی و غیرکلامی
  • علایق و فعالیت های محدود

اما روش هایی برای مراقبت و نگه داری از این کودکان وجود دارد که در ادامه مقاله به آن ها اشاره خواهیم کرد. همراه

مدافون باشید.

جهت مشاوره با دکتر فرشید شهریاری، فوق تخصص روان پزشکی کودک و نوجوان کلیک کنید.

اصول مراقبت و نگهداری از کودکان اوتیسم

  • صبور باشید.

اختلال اوتیسم بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت های  ارتباطی اثر می گذارد. از آنجایی که کودکان اتیسم دچار اختلال در برقراری ارتباط هستند، مدتی طول می کشد تا بتوانند با دیگران ارتباط برقرار کند. لازم است شما به عنوان یکی از والدین و یا خواهر و برادر او صبور باید، شمرده صحبت کنید و به صحبت کردنتان لحن تند ندهید.

  • به او آموزش دهید که چگونه بدون حالت تهاجمی عصبانیتش را بیان کند.

نه تنها کودکان اوتیسیم بلکه کودکان طبیعی نیز نمی دانند که چطور باید عصبانیت خود را بیان کنند. سعی کنید با آرامش، طرز صحیح برخورد در هنگام عصبانیت را به کودکان خود بیاموزید. دقت داشته باشید که برای کودکان اوتیسم، کنترل خشم سخت تر از کودکان طبیعی می باشد. از این رو والدین کودکان اوتیسم باید وقت بیشتری برای کودکان خود بگذارند.

  • رفتارهای اجتماعی را به او آموزش دهید.

بسیاری از کودکان مهارت های اجتماعی را بطور طبیعی و با شرکت در گروه همسالان خود فرا می گیرند، اما کودکان اوتیسم اغلب نیاز به آموزش مستقیم رفتارهای اجتماعی دارند. بنابراین مربیان، والدین و معلمان کودکان اوتیسم باید زمان بیشتری را برای آموزش روابط اجتماعی به این کودکان صرف نمایند. این کودکان در ارتباطات کلامی و غیرکلامی،  تعاملات اجتماعی و فعالیت های مربوط به بازی مشکل دارند.

  • سعی کنید تا کودکانتان زمان بیشتری را با کودکان غیراتیسم بگذراند.

تعامل با کودکان غیر اتیسم به فرزند شما کمک می کند تا توجه اش افزایش یابد و واکنش های سریعتری را یاد بگیرید. البته داشتن یک دوست اتیسم نیز به فرزندتان یاد می دهد هیچ مشکلی وجود ندارد و افراد دیگر نیز با ویژگی های او وجود دارند. داشتن دوست اوتیسم در کودکان سنین بالاتر از اهمیت ویژه ای برخوردار است. زیرا ارتباط و تعامل مثبتی بین آنها شکل می گیرد که هیچ شخص دیگری نمی تواند آن را انجام دهد.

جهت مشاوره با زهره امراللهی، کارشناسی ارشد روان شناسی کودک و نوجوان کلیک کنید.

  • تعاملات اجتماعی محدود کودک را تشویق کنید.

بسیاری از کودکان اوتیسم با گذشت زمان شروع به ابراز علاقه برای برقراری ارتباط و ایجاد روابط دوستانه می کنند. در این مواقع کودکان خود را برای برقراری ارتباط تشویق کنید و به کوچکترین رفتارهای کودک عکس العمل نشان دهید و او را تشویق کنید. کودکان اتیسم، ارتباط با دیگران و دنیای خارج برایشان سخت است.

اگر چه داروی خاصی برای درمان اتیسم وجود ندارد ولی اگر آموزش زودتر شروع شود می تواند موجب بهبود رشد اجتماعی و کاهش رفتارهای نامطلوب شود. بنابراین ضروری است که این اختلال به موقع تشخیص داده شود

اختلال اوتیسم در پسران بیش از دختران است و علت آن هنوز پیدا نشده است. وضعیت اقتصادی، اجتماعی، سبک زندگی و تحصیلات والدین نقشی در بروز اوتیسم ندارد.

تاریخ نگارش:

شما اینجا هستید:

به این مطلب چه امتیازی می دهید؟

متوسط امتیاز: 5 / 5. تعداد امتیازدهندگان: 177

هنوز کسی امتیازی ثبت نکرده است

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.